,,บล็อคของไอ้อ้วนชอบอ่าน__*

เปิดเทอมแล้ว

รุ้สึกขี้เกียจจริงจัง -*- เรียนระบือลืมไกล เรียน8โมงเลิก2ทุ่มบ้างวันก็1ทุ่ม

จะบ้าตาย ช่วงนี้คงไม่ค่อยได้เข้าเนตบ่อย คงได้เข้าทีคงเสาอาทิดเลย

เข้าทีคงมาอัพทีT_T

เพื่อนในห้องจาก40คนตอนนี้เหลือ37คง แง่งๆ สู้ๆกันเข้าไว้เราจะจบปี3ด้วยกัน : )

เปิดเทอมวันแรกประเดิมด้วยการรับน้องสาขา ไฟฟ้า

ก็เข้าใจอะนะ ว่าน้องมันเบื่อ เพราะเราก็เคยเจอเหตูการยังงี้มากก่อน

แต่ความสนุก[ของรุ่นพี่ ความทุขของรุ่นน้อง]มันเริ่มจากนี้ต่างหาก555+

คิดไปก็สงสารน้อง โดนเชียร์[วาค]ลง

ได้น้องรหัสแว้วด้วยเปนผู้หญิงน่ารักดี น้องเค้าเรียบร้อยมากไม่รุ้จะรับพี่อย่างงี้ได้รึเปล่าเหอๆ

น้องๆสู้ๆซะพยายามหน่อยเดวปีแก่เค้าก็ให้รุ่นเอง

เหนน้องร้องไห้กับบ้างคนเปนลมบ้างคนถึงกับจะลาออก เหอๆ ใจเย็นๆกันเน้อ

สู้กันไว้น้องๆเพื่อรุ่นของน้องเอง

วันพีชเล่ม44ออกแวววว><

ซึ้งอะจะร้องไห้ [เวอไปมั้ย] ตอนที่แมรี่ถูกเผา

ใครอ่าน คงจำ โกอื้งแมรี่กันได้ เรือลำแรกของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง

คือถ้าไปอ่านเล่มเก่าๆอะมันจะบอกว่าเรือลำนี้ไม่สามารถออกทะเลได้อีกเปนครั้งที่2

แต่แมรี่ก็ยังมาช่วยง่า T_T ซึ้ง คนเขียนคิดได้ไงกัน

ชอบท่อนสุดท้ายที่แมรี่พูดตอนที่กำลังถูกเผา

''ขอโทษนะ...''

''อยากจะบรรทุก ทุกคน ให้ไกลกว่านี้แท้ๆ''

''ขอโทษนะ...ที่จริงอยากจะร่วมผจญภัยด้วนกันตลอดไป''

''แต่ว่าฉัน''

ทุกคนก็ฮือฮาว่าเสียงอะไรกัน แล้วลูฟี่ก็ตอบกลับว่า

''ถ้าจะขอโทษละก็ พวกเราสิที่ต้องเป็นฝ่ายขอโทษแมรี่''

''เพราะฉันบังคับหางเสือไม่ได้เรื่องเลยทำให้นายต้องชนกับภูเขาน้ำแข็ง''

''ใบเรือก็เคยทำพัง''

''โซโลกับซันจิก็งี่เง่าชอบทำของเสียหาย''

''ทุกครั้งอุซปจะเป็นคนซ่อมให้แต่ว่าฝีมือไม่ได้เรื่องเลย''

''ถ้าจะขอโทษละก็...''

''แต่ว่าฉันมีความสุขมาก..'' แมรี่ตอบ

''ขอบคุณนะ''

''ที่ให้ความสำคัญกับฉันเสมอมา..''

''ฉัน...มีความสุข........จริงๆ............''

แล้วทุกคนก็ร้องไห้พร้อมกับภาพที่แมรี่ไหม้และจมลงสู่ท้องทะเล

ซึ้งง่า จะแงเอา เห็นเรือลำใหม่แล้ว รูปลักษณ์ยังคงเน้นความปัญญาอ่อนเหมือนเดิมเหอๆ-*-

ซีคิดนี้ไปอย่างไกลอะ เล่ม44 พึ่งถึงตอนแมรี่ถุกเผ่าT_T

แต่ชอบเล่มนี้ซึ้งดี : )

ปอ ลอ

-ช่วงนี้คงเข้ามาไม่ค่อยบ่อยนะคร่า

-ปวดหัวเรียนเยอะเกินไปแล้ว แต่รู้สึกเพื่อนจะเรียนเยอะกว่า555+