,,บล็อคของไอ้อ้วนชอบอ่าน__*

เอาเนื้อหามาจากหนังสือ โลกสวมงามขึ้น เมื่อเดินช้าลง

จากสำนักพิมใยไหม

มะกี้อัพเสร็จเรียบร้อยแล้วกำลังอ่านอีกรอบ

ฝนตกพายุเข้า ไฟดับ-*-แง่งงงง

ต้องอัพใหม่T_T

บนถนนของชีวิต

เร็ว หรือว่า ช้า

เร็ว อาจทำให้ถึงปลายทางโดยไม่เสียเวลา

แต่นั้นก็อาจหมายถึงการพลาดจากบางสิ่งบางอย่างไปก็ได้

ช้า อาจทำให้ไม่ได้ถึงปลายทางเป็นคนแรก

แต่นั้นก็อาจหมายถึงการได้มีเวลาสังเกตรายละเอียดต่างๆ

ระหว่างทางเป็นสิ่งชดเชย

โดยที่ในรายละเอียดนั้นอาจมีแง่มุมที่งดงามให้ได้ค้นพบ

บางที...ปลายทางก็ไม่ได้คัญมากกว่าไปสิ่งที่อยู่ระหว่างทางก็ได้

รู้จักตัวเองไหม???

ทุกคนมีพรสวรรค์ที่พระเจ้าประทานมากันทุกคน

บางคนมีความสามารถทางศิลปะสูง

ในขณะที่ผลการเรียนทางวิชาการต้ำเตี้ยติดดิน

บางคนร้องเพลงผิดคีย์ทุกครั้ง

แต่เมื่ออยู่ในเรื่องของกีฬากลับไม่เคยเป็นรองใคร

ต้องค้นหาตัวเองให้พบว่าเรามีดีที่ไหน

แล้วก็มุ่งมั่นไป อย่าปล่อยให้ตัวเองเหมือนเป็ด

เพราะเป็ดไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรได้ดีบ้าง

จะบินก็ทำได้ แต่ดูไม่สง่างามเหมือนนก

จะให้ขันก็พอทำได้ แต่ไม่เพราะเหมือนไก่

จะให้ว่ายน้ำก็ทำได้ แต่ไม่พริ้วเหมือนปลา

แต่ครั้นพอจะรู้ว่าตัวมีดีอะไรสักหน่อย

ก็ดันกลายเป็นเป็ดย่างไปเสียแล้ว

ตอนแรกตัวเองก็สงสัยว่าทำไมต้องเป็นเป็ดอะ

พออ่านมาเรื่อยๆจึงเข้าใจว่า

เป็ดสามารถทำได้ทุกอย่าง

แต่ทุกอย่างที่เป็ดทำได้นั้น

กลับไม่ได้ดีที่สุดหรือเป็นที่1

ทำได้แค่

''ทำได้''

"อุปสรรค"ไม่ได้เป็นตัวขวางกั้นทางเดินของเรา

แต่แท้จริงแล้วอุปสรรค ในชีวิตนั้นมีไว้ให้เราก้าวข้าม เพื่อพัฒนาตัวเองต่างหาก...